Zeven aanbevelingen
De aanbevelingen die eruit zijn voortgekomen staan als een huis. Méér internationale samenwerking, niet minder. Mensenrechten en de internationale rechtsorde als kompas. Nieuwe coalities, gelijkwaardige partnerschappen, beleidscoherentie, sterke instituties, wereldburgerschap. Punten die we met overtuiging kunnen verdedigen, en die een helder signaal afgeven aan Den Haag over wat er nodig is om ontwikkelingssamenwerking effectief en geloofwaardig te houden.
Wat er nog mist
En toch, nu we het geheel er nog eens op naslaan: er ontbreekt iets. Onze aanbevelingen zijn vooral geschreven vanuit de wereld zoals die nú is — en zoals die zich de komende jaren waarschijnlijk zal ontwikkelen. Logisch ook, want dat is de wereld waarin onze leden dagelijks werken, waarin projecten lopen en beleid wordt gemaakt. Maar de vraag die de AIV ons voorlegt gaat verder. Het gaat niet alleen om hoe we het huidige systeem overeind houden of een beetje bijstellen, maar om hoe ontwikkelingssamenwerking eruitziet in een wereld die middenin een fundamentele systeemtransitie zit — een transitie die verder reikt dan de horizon van vier of acht jaar waar we al snel automatisch in denken.
Maar we zien die transitie wel — geopolitieke machtsverschuivingen, klimaatverandering, verschuivende mondiale verhoudingen — terwijl de aanbevelingen zelf zijn nog vooral een vertaling daarvan naar het beleid van morgen zijn, niet naar de wereld van 2040. Dat is jammer, want we zitten in een goede flow. En ook een adviestraject dat zo nadrukkelijk vooruitkijkt, verdient een netwerk dat durft los te komen van de bestaande kaders: van de huidige donor-ontvangerrelatie, van de huidige financieringsmodellen, misschien zelfs van het idee “ontwikkelingssamenwerking” zoals we dat nu kennen.
Volgende stap
Dus gaan we nog een stap zetten. We organiseren een sessie die niet start bij de vraag “wat moet er de komende jaren gebeuren”, maar bij “hoe ziet een rechtvaardige, mondiale samenwerking er over vijftien jaar uit, en wat betekent dat voor onze rol daarin”. Geen bijschaven van bestaand beleid, maar echt even boven de materie uitstijgen — samen met leden, partners uit de Global Majority en mensen die gewend zijn in systemen en transities te denken.
Dat vraagt iets anders van ons allemaal dan de vorige ronde. Niet alleen reageren vanuit onze eigen positie en praktijk, maar onszelf ook laten uitdagen om die praktijk ter discussie te stellen. Precies het soort ongemak dat nodig is om echt vooruit te kijken. We zijn ontzettend blij met de energie en betrokkenheid die het netwerk tot nu toe heeft laten zien. Nu is het tijd om daar nog een schepje bovenop te doen.
De sessie staat gepland voor 26 augustus en zullen we de komende maand voorbereiden. Mocht je aanwezig willen zijn, stuur dan even een mailtje naar Sabien.